Bikkie's Burgers

Hier enige informatie over de voorstelling waar jullie donderdag naar toe gaan.Hopelijk kunnen jullie er van genieten. Laat eens iets horen.

Een leider worden.
Er zijn er die het doen voor de eer.
Omdat ze graag macht hebben.
Omdat ze zo graag, graag gezien willen zijn.
Of omdat ze denken dat ze er rijk van zullen worden.
Ben heeft het gedaan omdat hij niks beters te doen had.
En ook een beetje omdat Eva het hem vroeg.
“Honden hebben liefst dat iemand hen zegt wat ze moeten doen.
Honden die geen leiding krijgen, worden bang. En vals.”
Dat zei ze.
Toen al had hij haar willen kussen.
En hij dacht in haar ogen hetzelfde te zien.
Hij had het moeten doen.
Maar hij zei enkel:
“Misschien hebt ge gelijk.”
En nu zit hij ermee.


Ben is een hond. Dat moet ge maar aannemen. Een hond die op doortocht naar elders, in de stad is terechtgekomen. Hij is er gebleven. Lange tijd. Te lang? Want nu wil hij weer weg, blijkbaar. Hij droomt er zelfs van.

Maar kan dat wel? Mag dat wel? En wil hij dat wel?

Om het - voor de gelegenheid - eens niet moeilijker te maken dan nodig, heeft Pieter Genard een verhaal geschreven. Een verhaal zonder rare woorden, zonder vergezochte filosofie, zonder (pseudo)wetenschap. Een verhaal waarin dingen gebeuren die voor zich spreken. Er zijn achtervolgingen en ontsnappingen. Er wordt in gelachen, gevochten, gekakt en gekust. Maar er zijn ook twijfels en moeizame gesprekken. Want zelfs een klein kind weet dat samenleven soms prachtig is en soms vandenhond.